Kris

De microbe werd overgedragen. Kris wou graag in de voetsporen treden van zijn bekend sportief familielid Karel. Alles wat met sport had te maken wou Kris dan weer alles van weten. Op school verliep alles vrij goed behalve de exacte wetenschappen, daar had hij geen kaas van gegeten. Een klassiekke verdere opleiding zag hij op een gegeven moment ook niet meer echt zitten.

Naar de hotelschool van grote broer Johan

Dus dan maar naar de hotelschool van grote broer Johan, die iedere week iets leuks had meegemaakt die week. Dus Koksijde bracht alweer soelaas, maar toch zeker géén keuken in. Info geven, met mensen contact hebben, mensen dienen en serveren. Dat zou het wel kunnen zijn. Daarom de keuze voor de zaal. En dus via de Kust naar de Ardennen, voor de Franse taal. Vervolgens naar een kasteel en dan maar naar de grootstad, allemaal op stage. Overal begonnen met de lastige klusjes, zoals het hoort. En dan maar hopen dat er een dag komt dat jezelf het grote werk mag doen en zelf regelen. In de horeca is trouwens altijd werk, als je wilt werken. Op het einde van de opleiding was er de keuze; ofwel een vaste betrekking in Kasteel Saint-Paul te Lummen, ofwel in Brussel blijven bij Bruneau.

Vele glazen met de nodige uitleg vullen

Het werd het laatstse. 3 jaar onder streng maar rechtvaardig bewind, heel veel geleerd, nog meer gezien en vooral weinig geslapen. Maar dat kwam niet alleen door het werk. Naar het voorbeeld van zijn chefs. Ondertussen de wijnmicrobe meer en meer te pakken krijgen, wat wil je als je met de mooiste wijnen ter wereld dagelijks mag werken, en van de baas nog een extra opleiding Sopexa mag volgen. Toen was voor Kris de tijd rijp om stilletjes terug te keren naar de heimat. Het werd het Biessenhuys in Tongeren waar hij als sommelier vele glazen met de nodige uitleg zou vullen. Na alweer drie mooie jaren, met net te weinig slaap was dan het moment aangebroken dat de twee broers hun droom zouden waar maken.

Nectar voor de goden

We schrijven februari 1999. Niet alleen eerlijke en heerlijke gerechten is ambrozijn. Maar ook nectar voor de goden. Dit is zijn passie, de mensen op een aangename manier verwennen met vooral voldoende nectar. Dit nu in harmonie met zijn lieve vrouw Agna, die hij ook hier leerde kennen en ondertussen sinds meerdere jaren mee instaat voor de charmante ontvangst, en de juiste decoratie verzorgt. Naast het vele werk allemaal samen, geniet Kris graag van een uitmuntend glas, een verfijnd gerecht. Bij voorkeur nog op een culinair snoep-leerreis door de Franse wijngaarden. Maar dan toch maar snel weer terug naar de Parel van Haspengouw.

En daar naar Ambrozijn.